http://www.knack.be/nieuws/na-de-haaientandencommotie-moeten-we-een-tandje-bijsteken-voor-de-fietser/article-opinion-1184273.html

13 augustus 2018

Woensdag ontstond heel wat commotie over de haaientanden die het Agentschap Wegen en Verkeer op heel wat fietspaden bijschilderde, waardoor fietsers er niet langer voorrang hadden. Alerte Leuvense fietsers lieten op sociale media van zich horen. De stad Leuven en de politie – beiden niet op de hoogte van de maatregel – en uiteraard het Agentschap Wegen en Verkeer zelf bevonden zich al gauw in het oog van de storm. Opvallend stil was het bij bevoegd minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA). Er kan geen burkini-debat ontsteken of alle mandatarissen van zijn partij zijn er als de kippen bij, maar nu was iedereen ‘out of office’, niet alleen bij het kabinet-Weyts, maar ook bij de Leuvense partijgenoten.

En toen brak ‘Zondag Bendag’ aan, de dag waarop minister Weyts doorgaans zijn goednieuwsshow brengt. Na een weekje commotie mijden in de luwte, gebruikte de minister ‘Zondag Bendag’ deze keer om te doen alsof hij van niets wist, de schuld af te schuiven op zijn administratie en ten slotte te verkondigen dat er ‘uiteraard’ geen sprake mag zijn van fietsers die hun voorrang verliezen. Is de kous daarmee af? Helemaal niet.

Vorige zomer pakte minister Weyts zelf nog uit met deze nieuwe wegmarkeringen die alles duidelijker zouden maken, zowel voor fietser als voor automobilist. Je kan niet de ene zomer uitpakken met een maatregelen, om de zomer nadien te doen alsof je er niets mee te maken hebt. Dat hij nu op die beslissing terugkomt en de haaientanden weer verdwijnen, is overigens nog maar het begin van het werk. De kruispunten worden er niet plots veiliger mee. Terug naar de huidige situatie is sowieso beter, maar verre van veilig. De punten die de voorbije dagen onder vuur lagen zijn cruciale oversteekplaatsen voor duizenden fietsende kinderen, scholieren en studenten: de Naamsepoort, de Tiensepoort, de Vuurkruisenlaan en Bodart.

Er is werk aan de winkel. Het succes van de fiets groeit in Leuven, maar de infrastructuur volgt niet. Aan de belangrijkste fietsoversteekplaatsen hopen de fietsers zich bij elk rood licht op, en vormen ze vaak een belemmering voor de kruisende fietsers. Wie als zachte weggebruiker de ring wil oversteken, moet minstens een keer langs verkeerslichten. Tegelijkertijd moet je als fietser of voetganger opletten dat de afslaande (vracht)wagens die tegelijk met jou groen hebben, je wel gezien hebben. De meeste fietspaden op de Leuvense ring zijn bovendien éénrichting, waardoor fietsers gedwongen worden – met het risico op een boete – tegen de richting te fietsen of af te stappen. Het zijn slechts kleine voorbeelden, maar deze situaties maken het leven van de Leuvense fietser knap lastig.

Alle initiatieven om mensen te doen fietsen zijn belangrijk, maar de hefboom bij uitstek is een infrastructuur die van fietsen een veilige, snelle en bijgevolg evidente optie maakt. Wie als fietser tijd verliest aan een kruispunt, of er zijn leven moet riskeren, heeft niets aan de 7 km Club op Mobiele Maandag (initiatieven van respectievelijk minister Weyts en De Lijn, nvdr.). Veiligheid en een vlotte doorstroming zijn de beste sensibilisering die je als overheid kan organiseren.

De Leuvense ring is vandaag voor heel wat fietsende kinderen en jongeren de grens tot waar ze alleen mogen fietsen: ‘tot daar maar niet verder’. Ook fietsers uit de deelgemeenten moeten echter veilig van en naar het centrum kunnen fietsen, het liefst ook zelfstandig. Op een veilige route van voordeur tot schoolpoort zou de ring geen grens mogen zijn, maar kan je die gewoon oversteken via een conflictvrij kruispunt. Dat zou niet alleen de veiligheid van schoolkinderen ten goede komen, maar ook de algemene verkeersveiligheid en leefbaarheid voor iedereen.

Stop met u achter uw administratie te verschuilen, minister Weyts. Neem uw verantwoordelijkheid. Maak samen met de administratie, lokale overheid en burgers werk van een beter mobiliteitsbeleid. Dat betekent sowieso meer dan een lik verf voor nieuwe wegmarkeringen. De kruispunten waar vanaf september weer veelvouden jonge fietsers passeren, hebben nood aan een beleid dat consequent kiest voor de zachte weggebruiker.