skip to Main Content
Lies Corneillie “Op Buikgevoel Naar De Top Bij Groen” (portret Het Nieuwsblad)

Lies Corneillie “Op buikgevoel naar de top bij Groen” (portret Het Nieuwsblad)

“Ze zijn jong, beloftevol en bijten zich vast in de politiek. In dossiers als het kan, in tegenstan­ders als het moet. De komende dagen portretteert onze politieke redactie aanstormende talen­ ten die dit jaar op het voorplan moeten treden.” 30 januari 2017

“Politiek is maar één manier om de wereld te veranderen”

De Leuvense Lies Corneil­lie (31) is het levende bewijs dat je niet van politiek hoeft te dromen om er toch op jonge leeftijd al potten te breken. Groen rekent op haar om in 2018 in Leuven mee in het bestuur te komen. En een jaar later wenkt het parlement. “Kiescampagnes zijn geweldig, maar tegelijk leef je dan in een politieke bubbel. Het is alsof je de essentie vergeet.”

Alles bij Corneillie draait rond jongeren engageren: van haar stage bij straatkinde­ren in het Braziliaanse Salvador, over de jeugddienst in Leuven, tot haar huidige job bij YOUCA, de vzw die jongeren uit de hele wereld stimuleert in de strijd voor duurzaamheid en rechtvaardigheid. “Ik trek die lijn overal door: als we goede politieke beslissingen willen, moeten we het draagvlak vergroten. Volgens burgemeester Louis Tobback (SP.A) is participatie niets anders dan iedereen die voor zijn eigen belang rijdt. Dus moet de politiek beslissen. Ik zeg dat je eerst van iedereen de mening moet horen, niet bang moet zijn voor een conflict, om dan samen een goede oplossing te vinden.”

Ik ben groot geworden met het idee dat je elke avond wel ergens je steentje kan toe bijdragen

Corneillie zit in het nationaal partij­ bestuur, schrijft wekelijks een opiniestuk op Knack.be en trekt in de Leuvense gemeenteraad onder meer hard van leer voor betaalbaar wonen en verkeersveilig­ heid. “Als ik er in 2014 echt voor was gegaan, dan was het misschien toen al gelukt om op een verkiesbare plaats te staan voor het parlement. Maar ik wilde me nog niet helemaal in het politieke spel gooien en heb mezelf de tijd gegeven om te groeien. En je kan de wereld ook op heel veel andere manieren buiten de politiek veranderen.”

Gulzigheid

Dat inzicht haalt ze uit het Kempense nest waar ze uitkomt. “Met drie broers en een zus waren we een jeugdbeweging op zich. Mijn ouders zijn allebei pedagoog in de gehandicaptenzorg en daarnaast was iedereen geëngageerd in zowat elke vereniging in de buurt.” Hoewel zijzelf nog heel jong was, herinnert ze zich nog de zwarte zondagen uit de jaren 90, als een stomp in de maag. “We gingen allemaal samen naar de hand­in­hand­ betogingen.” Maar voor de rest was er geen politiek in huis.

Mijn ouders zijn nooit ingegaan op de vragen om op een lijst te gaan staan.

 “Tot aan de verkiezingen in 2010 had ik zelf eigenlijk ook nooit aan de politiek gedacht. Die keer had ik heel bewust voor Groen gestemd en me kort daarna via de website aangesloten bij Jong Groen.” Twee jaar later was ze al covoor­ zitter. Net zoals ze ook in de Chiro, de speelpleinwerking of de leerlingenraad tel­ kens hoofdleidster, coördinator of voor­ zitster was geworden. “Ik kan blijkbaar niet ergens gewoon lid zijn. Het heeft ook wel met gulzigheid te ma­ ken. Mijn moeder zegt me weleens dat ik het wat kalmer aan moet doen. Maar ik ben groot geworden met het idee dat je elke avond wel ergens je steentje kan toe bij­ dragen.”

Is er in Corneillies leven ook nog iets als privé? Een partner of zo? “Ai, ik wist niet dat dit ook een sessie relatietherapie zou worden. Sommigen zeggen mij: Tuurlijk heb je geen lief, want je bent de hele tijd bezig. Maar door thuis in mijn zetel te zitten, zal ik ook de ware niet tegen­ komen. Het is nu gewoon zo en ik maak me daar ook niet te druk in. Soms is het een voordeel dat je met niemand rekening moet houden. En soms zou het comfortabel zijn als er iemand was.”

Politieke bubbel

Toen Corneillie in 2012 werd voor­ gesteld op de Leuvense lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen, was dat als “een van de jongeren die we een kans willen geven”. Vanop de derde plaats behaalde ze meer dan 1.000 voorkeurstemmen en hielp ze haar partij mee aan 15 procent, veel meer dan in andere steden. Een electo­ rale strategie had ze toen nochtans niet. “Ik heb ook geen familie of jeugdvrien­ den in Leuven, wel veel mensen die ik ken uit verenigingen en de culturele sector. Ik denk dat ik me in die tijd ook via Facebook en Twitter nog heb kun­ nen laten opmerken. Voor de rest heb ik alles gewoon op buikgevoel gedaan.”

Een lijsttrekker voor 2018 heeft Groen­Leuven nog niet. Corneillie staat met stip genoteerd, maar wil dat zelf nog niet gezegd hebben. “Ik vind het niet slecht dat onze lijstvorming nog niet bezig is. Na oktober 2018 start meteen de campagne voor mei 2019. De mensen gaan ons zo beu zijn op de duur. En campagne voeren is geweldig, maar je zit wel in een politieke bubbel. Soms lijkt het dan alsof je de essentie, werken aan de verandering, vergeet. Daarom vind ik het goed dat ik naast de politiek nog een job heb. De combinatie is ontzettend vermoeiend, maar wel heel goed om te weten waar ik mee bezig ben.”

(artikel Hannes Cattebeke)

Back To Top